20 jaar trouwe dienst en dan....ontslag!
Op dit moment loopt onder andere onderstaande zaak:
Jan werkt al 20 jaar bij een bouwbedrijf. Zijn bazen zijn altijd meer dan tevreden geweest. Immers Jan is een uitstekende werknemer. Hij heeft wel eens een grote mond maar dat is in de bouw heel normaal. Jan werkte al voor de ouwe baas en toen zijn zonen het bedrijf overnamen heeft hij hun alles geleerd. Als leermeester nam hij ook de jongeren onder zijn hoede. Het betreft een klein bouwbedrijf waarin de eigenaren ook meewerken. De laatste jaren begint Jan wat lichamelijke klachten te krijgen. Hij krijgt o.a. fysiotherapie en wordt in zijn eigen tijd behandeld. Op enig moment ontstaat er een financieel geschil over een achterstallige betaling. Beide partijen zijn zeer overtuigd van hun gelijk en een ruzie volgt. In het heetst van de strijd roept Jan dat hij, als het niet door de baas wordt geregeld, hij wel om zich heen gaat kijken naar ander werk. De werkgever vat dit op als het nemen van eenzijdig ontslag en er ligt een dispuut. Jan heeft dit natuurlijk nooit bedoeld doch weet niet hoe hier mee om te gaan. Zijn baas roept hem naar kantoor om maar even de ontslagaanvraag te tekenen. Jan roept de hulp in van Victory Juridisch Advies. Tijdens het onderhoud welk volgt blijkt al snel dat de werkgever 'koste wat het ook moge koste', van de werknemer af wil. Victory geeft aan dat een factor 1 dan minimaal aan de orde is waarna de werkgever zijn strategie razendsnel bijstelt.Victory stelt een afkoelingsperiode voor waarin beide partijen nadenken over hetgeen is gebeurd en wat zij naar de toekomst toe van elkaar willen. De werkgever weigert en detacheert de werknemer. De werknemer dient zijn bedrijfsbus in te leveren en wordt elders te werk gesteld. Aldus wordt een relatie van meer dan 20 jaar in een mum van tijd overboord gegooid. De werknemer moet zich maar zien te redden en is afhankelijk geworden van de grillen van de werkgever.
De werkgever huurt hierna een ontslagexpert in om zijn positie veilig te stellen. Victory heeft de zaak nu een aantal weken laten rusten en de werkgever verzocht de oude situatie te herstellen. Tot heden nog geen reactie van de werkgever hetgeen onbetamelijk is. De werknemer immers is tegen zijn zin elders te werk gesteld, Hij ziet geen collega's meer, is zijn bedrijfsbus kwijt en raakt geisoleerd van het bedrijf. Hij is 49 jaar, lichamelijk niet in orde en zou dan eenzijdig ontslag moeten accepteren? Niet als het aan ons ligt. Na 10 maanden de boel traineren heeft Jan het wel gezien en dient via Victory een eenzijdig verzoekschrift in bij de sector kanton. Dit is niet echt verstandig omdat verzoekschriften van de zijde van de werknemer vaak niet tot een ontslagvergoeding leiden. De kantonrechter gaat er vanuit dat de werknemer die dit doet hoogst waarschijnlijk al een nieuwe baan heeft. Helaas kan Jan niet anders. De werkgever moet en zal hem wegpesten waardoor hij geen ontslagvergoeding hoeft te betalen. In de procedure worden vervolgens door de werkgever vervalste producties ingebracht. Samen met Victory toont Jan dit onbetwistbaar aan maar de kantonrechter wil er niet in mee. De kantonrechter is ervan overtuigd dan Jan die als uitmuntend werknemer te boek staat morgen toch weer een andere baan heeft. Jan heeft op dat moment nog geen ander aanbod en stelt dat ook al zou hij hypothetisch een andere baan kunnen krijgen het nog maar de vraag is of hij gezien zijn leeftijd een contract voor onbepaalde tijd krijgt. Uiteindelijk komen partijen een ontslagvergoeding van € 22.000,- overeen waarbij Jan tevens nog 5 weken wordt doorbetaald en draagt ieder zijn eigen kosten. Jan is zeer content en heeft zijn vrijheid terug.
Victory had graag meer gezien en is verbaasd dat de kantonrechter voorbij aantoonbare vervalsingen gaat. Blijkbaar kan dat gewoon in Nederland.
Win ook UW zaak!!!
Vul onderstaand formulier in voor gratis advies
Op dit moment loopt onder andere onderstaande zaak:
Jan werkt al 20 jaar bij een bouwbedrijf. Zijn bazen zijn altijd meer dan tevreden geweest. Immers Jan is een uitstekende werknemer. Hij heeft wel eens een grote mond maar dat is in de bouw heel normaal. Jan werkte al voor de ouwe baas en toen zijn zonen het bedrijf overnamen heeft hij hun alles geleerd. Als leermeester nam hij ook de jongeren onder zijn hoede. Het betreft een klein bouwbedrijf waarin de eigenaren ook meewerken. De laatste jaren begint Jan wat lichamelijke klachten te krijgen. Hij krijgt o.a. fysiotherapie en wordt in zijn eigen tijd behandeld. Op enig moment ontstaat er een financieel geschil over een achterstallige betaling. Beide partijen zijn zeer overtuigd van hun gelijk en een ruzie volgt. In het heetst van de strijd roept Jan dat hij, als het niet door de baas wordt geregeld, hij wel om zich heen gaat kijken naar ander werk. De werkgever vat dit op als het nemen van eenzijdig ontslag en er ligt een dispuut. Jan heeft dit natuurlijk nooit bedoeld doch weet niet hoe hier mee om te gaan. Zijn baas roept hem naar kantoor om maar even de ontslagaanvraag te tekenen. Jan roept de hulp in van Victory Juridisch Advies. Tijdens het onderhoud welk volgt blijkt al snel dat de werkgever 'koste wat het ook moge koste', van de werknemer af wil. Victory geeft aan dat een factor 1 dan minimaal aan de orde is waarna de werkgever zijn strategie razendsnel bijstelt.Victory stelt een afkoelingsperiode voor waarin beide partijen nadenken over hetgeen is gebeurd en wat zij naar de toekomst toe van elkaar willen. De werkgever weigert en detacheert de werknemer. De werknemer dient zijn bedrijfsbus in te leveren en wordt elders te werk gesteld. Aldus wordt een relatie van meer dan 20 jaar in een mum van tijd overboord gegooid. De werknemer moet zich maar zien te redden en is afhankelijk geworden van de grillen van de werkgever.
De werkgever huurt hierna een ontslagexpert in om zijn positie veilig te stellen. Victory heeft de zaak nu een aantal weken laten rusten en de werkgever verzocht de oude situatie te herstellen. Tot heden nog geen reactie van de werkgever hetgeen onbetamelijk is. De werknemer immers is tegen zijn zin elders te werk gesteld, Hij ziet geen collega's meer, is zijn bedrijfsbus kwijt en raakt geisoleerd van het bedrijf. Hij is 49 jaar, lichamelijk niet in orde en zou dan eenzijdig ontslag moeten accepteren? Niet als het aan ons ligt. Na 10 maanden de boel traineren heeft Jan het wel gezien en dient via Victory een eenzijdig verzoekschrift in bij de sector kanton. Dit is niet echt verstandig omdat verzoekschriften van de zijde van de werknemer vaak niet tot een ontslagvergoeding leiden. De kantonrechter gaat er vanuit dat de werknemer die dit doet hoogst waarschijnlijk al een nieuwe baan heeft. Helaas kan Jan niet anders. De werkgever moet en zal hem wegpesten waardoor hij geen ontslagvergoeding hoeft te betalen. In de procedure worden vervolgens door de werkgever vervalste producties ingebracht. Samen met Victory toont Jan dit onbetwistbaar aan maar de kantonrechter wil er niet in mee. De kantonrechter is ervan overtuigd dan Jan die als uitmuntend werknemer te boek staat morgen toch weer een andere baan heeft. Jan heeft op dat moment nog geen ander aanbod en stelt dat ook al zou hij hypothetisch een andere baan kunnen krijgen het nog maar de vraag is of hij gezien zijn leeftijd een contract voor onbepaalde tijd krijgt. Uiteindelijk komen partijen een ontslagvergoeding van € 22.000,- overeen waarbij Jan tevens nog 5 weken wordt doorbetaald en draagt ieder zijn eigen kosten. Jan is zeer content en heeft zijn vrijheid terug.
Victory had graag meer gezien en is verbaasd dat de kantonrechter voorbij aantoonbare vervalsingen gaat. Blijkbaar kan dat gewoon in Nederland.
Win ook UW zaak!!!
Vul onderstaand formulier in voor gratis advies